تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر پلی­اکریل­آمید (PAM) بر برخی ویژگی­های فیزیکی خاک و جوانه­زنی گندم در خاک مارنی انجام گرفت. محلول پلی­اکریل­آمید در چهار سطح (تیمار) شامل صفر، 33/33، 66/66 و 100 کیلوگرم در هکتار با چهار تکرار به سطح 16 جعبه خاک با ابعاد 30 در 50 سانتی­متر و عمق 25 سانتی­متر پاشیده شد. پس از کاشت بذرها در عمق 2 سانتی­متری و فواصل 5 سانتی­متر، جعبه­ها تحت چهار رخداد باران شبیه­سازی شده با شدت 40 میلی­متر بر ساعت قرار گرفتند. پایداری خاکدانه­ها، هدایت هیدرولیکی اشباع، تراکم و مقاومت سطح خاک­ به هنگام جوانه­زنی اندازه­گیری شدند. نتایج نشان داد که با مصرف پلی­اکریل آمید، پایداری خاکدانه به طور چشمگیری بهبود پیدا کرد (001/0>p) و موجب شد هدایت هیدرولیکی اشباع افزایش یابد (001/0>p). مقاومت سطح نیز با کاهش تراکم خاک، به طور معنی­داری کاهش یافت (05/0>p و 72/0R²=). بین جوانه­زنی بذرها و مقاومت سطح تحت تاثیر پلیمر، رابطه منفی معنی­دار (01/0>p و 81/0R²=) مشاهده شد. اگر چه تیمار 100 کیلوگرم در هکتار، مناسب­ترین سطح مصرف پلیمر برای بهبود­ برخی ویژگی­های فیزیکی خاک (پایداری خاکدانه، هدایت هیدرولیکی اشباع و مقاومت سطح) بود لیکن مقدار 33/33 کیلوگرم در هکتار، مناسب­ترین سطح از دیدگاه جوانه­زنی بذرها تشخیص داده شد.