موسسه انتشارات دانشگاه تهران تحقیقات آب و خاک ایران 2008-479X 51 5 2020 07 22 Evaluation of Iron Content in Calcareous Soil Treated With Bacteria Producing Siderophore under Drought Stress ارزیابی میزان آهن در خاک‏ آهکی تیمارشده با باکتری‎های مولد سیدروفور تحت تنش خشکی 1305 1315 74777 10.22059/ijswr.2020.292989.668406 FA احمدعلی پوربابائی گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران فرزانه شعیبی گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران حسینعلی علیخانی گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران سمیه امامی گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران Journal Article 2019 11 26 Despite the abundance of iron in the earth's crust and soil, this nutrient is not usually available for plants in calcareous soil with high pH. In the present study four superior isolates with alternative physiological traits (No. 3, 8, 20 and 23) isolated from 10 soil samples for producing siderophore and their contribution in solubilizing insoluble iron-containing compounds in calcareous soil were evaluated. Results showed that in spite of higher halo diameter to colony diameter of isolate No. 23 in CAS agar medium (3.46mm) at soil incubation test, DTPA-extractable iron using isolates No. 3 and 20 was greater than the ones in isolate No. 23 as 10.7 and 14.67 percent, respectively. Greatest amount of DTPA-extractable iron in the soil sample was obtained during 40-days incubation. Molecular test showed that isolate 20 was 99 percent similar to the strain <em>Bacillus Sporothernodurans</em>. Biochemical tests also revealed that isolate 8 probably belong to <em>Entrobacteriaceae</em> family and isolates 3 and 23 belong to <em>Pseudomonas</em> Genus. با وجود فراوانی آهن در پوسته زمین و خاک، معمولاً این عنصر جزء عناصر غذایی محدود برای گیاهان به خصوص در خاک‏های آهکی با pH بالا به شمار می‏آید. در این پژوهش چهار جدایه توانمند با صفات فیزیولوژیک متفاوت (تحت شماره‏های 3، 8، 20 و 23) از نظر تولید سیدروفور از 10 نمونه خاک جداسازی شده و نقش آن­ها در انحلال ترکیبات آهن‏دار غیر محلول در خاک آهکی بررسی شد. نتایج نشان داد که علی­رغم بیشتر بودن قطر هاله به کلنی جدایه 23 در محیط CAS Agar (6/43 میلی‏متر)، در آزمون گلخانه‎ای، آهن قابل استخراج با DTPA توسط جدایه‎های 3 و 20 به ترتیب 7/10 و 67/14 درصد بیشتر از جدایه 23 است. بیشترین میزان آهن قابل استخراج با DTPA از هر دو نمونه خاک در دوره‏ی انکوباسیون 40 روزه به دست آمد. آزمایش­های مولکولی نشان داد که جدایه 20 به میزان 99 درصد مشابه سویه <em>Bacillus sporothermodurans</em>می‏باشد. همچنین بر اساس آزمایش­های بیوشیمیایی مشخص شد که جدایه 8 احتمالا متعلق به خانواده <em>انتروباکتریاسه</em> و جدایه‎های 3 و 23 متعلق به جنس <em>سودوموناس</em> هستند. https://ijswr.ut.ac.ir/article_74777_a30bfd41a5ab91e0ebbba71be33eb1ee.pdf