موسسه انتشارات دانشگاه تهران تحقیقات آب و خاک ایران 2008-479X 50 5 2019 09 23 Salicylic Acid and Superabsorbent Polymer Interaction Effects on Yield and Yield Components in Mung Bean (Vigna radiata Wilczek) under Different Water Regimes اثرات متقابل سالیسیلیک‌اسید و پلیمر سوپر جاذب بر عملکرد و اجزای عملکرد گیاه ماش (Vigna radiata Wilczek) تحت رژیم‌های مختلف رطوبتی 1193 1205 72723 10.22059/ijswr.2018.262954.667981 FA زهرا بالی دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم و مهندسی خاک دانشگاه رازی علی اشرف امیری نژاد استادیار گروه علوم و مهندسی خاک دانشگاه رازی مختار قبادی دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه رازی Journal Article 2018 07 31 In order to investigate the effects of salicylic acid and superabsorbent polymer on yield and yield components in mung bean under different water regimes, a factorial experiment was conducted in complete randomized design with three replications in greenhouse of Razi University. Treatments included drought stress at three levels (30, 60 and 100% of FC), superabsorbent at three levels (0, 0.3 and 0.5% by weight) and salicylic acid at four levels (0, 250, 500 and 750 μM). The results showed that the highest grain yield (20.7 g per plant), biological yield (51.4 g/plant) and number of seeds per plant (79.1) were observed in 100% FC and application of 0.3% superabsorbent and 750 μM salicylic acid and the lowest values (0.13 and 7.5 g per plant and 16.2 seeds per plant, respectively) were obtained in 30% FC and no superabsorbent and salicylic acid treatments. In general, the concentration of 500 μM salicylic acid and 0.3% by weight of superabsorbent could neutralize the effects of severe drought stress. به ‌‌منظور بررسی اثرات سالیسیلیک­اسید و پلیمر سوپر جاذب بر عملکرد و اجزای عملکرد ماش تحت رژیم‌های مختلف رطوبتی، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در گلخانه دانشگاه رازی اجرا گردید. تیمارها شامل تنش­ رطوبتی در سه سطح (رطوبت خاک معادل 30، 60 و 100 درصد ظرفیت زراعی)، سوپر جاذب در سه سطح (0، 3/0 و 5/0 درصد وزنی) و سالیسیلیک­اسید در چهار سطح (0، 250، 500 و 750 میکرومولار) بودند. نتایج نشان ­داد که بیش­ترین عملکرد دانه (7/20 گرم در بوته)، عملکرد بیولوژیک (4/51 گرم در بوته) و تعداد دانه در بوته (1/79) در تیمار­ رطوبت کامل ظرفیت زراعی و کاربرد 3/0 درصد سوپر جاذب و 750 میکرومولار سالیسیلیک­اسید و کم­ترین مقادیر نیز (به ترتیب 13/0 و 5/7 گرم در بوته و 16/2 دانه) در تیمار 30 درصد ظرفیت زراعی و بدون کاربرد سوپر جاذب و سالیسیلیک­اسید حاصل گردید. بطورکلی، غلظت 500 میکرومولار سالیسیلیک­اسید و 3/0 درصد سوپر جاذب، توانست اثر تنش شدید رطوبتی بر عملکرد و اجزای عملکرد ماش را کاهش دهد. https://ijswr.ut.ac.ir/article_72723_78b67f3d5fb1a2d065426b5e2282b721.pdf