موسسه انتشارات دانشگاه تهران تحقیقات آب و خاک ایران 2008-479X 49 4 2018 09 23 Annual Investigation of the Karun River Reaeration Rate Coefficient (From Mollasani to Kot-e Amir) ارزیابی سالیانه ضریب نرخ بازهوادهی رودخانه کارون (بازه ی ایستگاه ملاثانی تا کوت امیر) 925 943 67061 10.22059/ijswr.2018.245357.667789 FA بنفشه عبداللهی گروه مهندسی آبیاری و آبادانی / دانشگاه تهران کیومرث ابراهیمی گروه مهندسی آبیاری و آبادانی شهاب عراقی نژاد گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشگاه تهران عبدالمجید لیاقت استاد، دانشگاه تهران Journal Article 2017 11 26 One of the most important factors of the water quality management is the rate of dissolved oxygen. Reaeration coefficient describes the rate of absorption of oxygen from atmosphere into water. The rate of dissolved oxygen in water quality modelling shows great sensitivity even to the smallest changes in reaeration rate coefficient. The main target of this paper is to evaluate the best equations of the reaeration rate coefficient, among 29 most used equations based on the dissolved oxygen modelling for Karun River, IRAN, in different seasons. In order to achieve this aim 91 km length of river, from Molasani to Kut-Amir stations was modeled. Modelling was performed based on monthly quality and quantity data of this river, from 2010 to 2011 and also 2011-2012, involving Qual2Kw5.1 software. According to the results Thyseen (TH) equation in the autumn, Lau (LA) in winter and spring and finally Jha (JH) equation in summer have the best estimations for the reaeration rate coefficient, while the accuracy of the modeled DO values were evaluated using RMSE between simulated and observed data, which were equal to 0.35, 0.48, 0.29 and 0.29, respectively. Also the MBE values were equal to 1.78, 0.43, -2.47 and -0.67, respectively, which show very good agreement. Finally, the relevant modeled reaeration rate coefficients for the above mentioned seasons were equal to 0.62, 0.23, 0.33 and 1.59 (1/day), respectively. یکی از مهم­ترین پارامترهای مدیریت کیفی منابع آب سطحی میزان اکسیژن محلول آن می­باشد. ضریب نرخ بازهوادهی توصیف‌کننده جذب فیزیکی اکسیژن از اتمسفر به داخل آب است. مقادیر اکسیژن محلول در مدل­سازی کیفی حساسیت زیادی حتی به تغییرات کم ضریب نرخ بازهوادهی داشته و برآورد صحیح آن بسیار مهم است. هدف اصلی مقاله حاضر انتخاب بهترین روابط برآورد ضریب نرخ بازهوادهی از بین 29 رابطه پرکاربرد پیشنهادی بر اساس مدل­سازی اکسیژن محلول برای رودخانه کارون در فصول مختلف می­باشد. بدین منظور 91 کیلومتر از رودخانه کارون و از ایستگاه ­ملاثانی تا کوت امیر انتخاب شد. از داده­های ماهانه کمی و کیفی این رودخانه در سال­های آبی 90-1389 و 91-1390 و مدل Qual2Kw5.1 استفاده شد. نتایج نشان می­دهد که رابطه TH در فصل پائیز، رابطه LA در فصول زمستان و بهار و رابطه JH در فصل تابستان با RMSEهایی به ترتیب برابر با 35/0، 48/0، 29/0 و 29/0 و MBEهایی به ترتیب برابر با 78/1، 43/0، 47/2- و 67/0- بین اکسیژن محلول شبیه­سازی شده و مشاهده­ای در هر فصل دارای بهترین برآورد از ضریب نرخ بازهوادهی بوده و مقادیر ضریب نرخ بازهوادهی این رودخانه در فصول ذکر شده به ترتیب برابر 62/0، 23/0، 33/0 و 59/1 یک بر روز می­باشد. https://ijswr.ut.ac.ir/article_67061_61433b6dd58529931ee1851e563810fd.pdf