موسسه انتشارات دانشگاه تهران تحقیقات آب و خاک ایران 2008-479X 43 2 2012 08 22 Effect of Biofertilizers in Different Levels of Nitrogen and Phosphorus on Yield Related Parameters of Barley (Hordeum vulgare) اثر کاربرد کودهای زیستی در سطوح مختلف کودهای شیمیایی نیتروژنه و فسفره بر صفات مرتبط با عملکرد دانه جو (Hordeum vulgare) 185 193 25055 10.22059/ijswr.2012.25055 FA فاطمه شفاعتی کارشناسی ارشد، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری محمدعلی اسماعیلی استادیار، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری همت اله پیردشتی مربی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری ارسطو عباسیان دانشیار، پژوهشکده ژنتیک و زیست فن آوری کشاورزی طبرستان Journal Article To study the effects of biofertilizers in their different levels of nitrogen (N) and phosphorus (P) on yield related parameters of barley (Sahra cultivar), a split plot experiment based upon a randomized complete block design of three replications was conducted. Main plots consisted of: nitrogen at three levels (0, 50 and 100 kg N ha-1 as urea), while sub plots were: phosphorus at two levels (0 and 50 kg P2O5 ha-1 as triple super phosphate). Sub sub plots consisted of: biofertilizers at four levels (control, inoculation of phosphate solubilizing bacteria or PSM, inoculation of Nitrogen Fixation Rhizobacteria or NFB along with co-inoculation of PSM and NFB). Results revealed that N, P biofertilizer and interaction of N as well as P were highly significant in terms of all the yield related parameters. Mean comparison indicated that increasing of N with inoculation of biofertilizers coud markedly improve grain yield in which maximum grain yield (364.5 gm2) was recorded when the application of 100 kg of Nha-1 plus co-inoculation of PSM and NFB biofertilizers were involved. به منظور مطالعه تأثیر کاربرد کودهای زیستی در سطوح مختلف کودهای شیمیایی نیتروژنه و فسفره بر صفات مرتبط با عملکرد دانه جو (رقم صحرا) آزمایشی بصورت کرت‌های دو بار خرد شده بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی با عامل اصلی نیتروژن در سه سطح (0 ، 50 و 100 کیلوگرم در هکتار)، عامل فرعی شامل کود فسفره در 2 سطح (0 و 50 کیلوگرم در هکتار) و عامل ‌فرعی‌ فرعی کودهای زیستی در چهار سطح (عدم مصرف، مصرف باکتری‌های حل‌کننده فسفات، مصرف باکتری‌های تثبیت‌کننده نیتروژن، مصرف توأم آن‌ها) و با ? تکرار انجام شد. نتایج نشان داد کود نیتروژنی، فسفره، کود بیولوژیک و اثر متقابل کود فسفره و نیتروژنی بر تمامی صفات مرتبط با عملکرد دانه تأثیر معنی‌داری داشتند. مقایسه میانگین نشان داد با افزایش سطوح کودی نیتروژنه به همراه کاربرد کودهای زیستی (مجزا و تلفیقی) عملکرد دانه به طور معنی‌داری افزایش یافت به طوری که بیشترین عملکرد دانه (5/364 گرم در متر مربع) در تیمار 100 کیلوگرم در هکتار کود نیتروژنه به همراه تلقیح توأم کودهای زیستی به دست آمد. https://ijswr.ut.ac.ir/article_25055_53b86c11c60dd11299ee3b0417d8f2ab.pdf